الا ، اي رهگذر ! منگر ! چنين بيگانه بر گورم
 چه مي خواهي ؟ چه مي جويي ، در اين كاشانه ي عورم ؟
چه سان گويم ؟ چه سان گريم؟ حديث قلب رنجورم ؟
 از اين خوابيدن در زير سنگ و خاك و خون خوردن
 نمي داني ! چه مي داني ، كه آخر چيست منظورم
تن من لاشه ي فقر است و من زنداني زورم
كجا مي خواستم مردن !؟ حقيقت كرد مجبورم
چه شبها تا سحر عريان ، بسوز فقر لرزيدم
چه ساعتها كه سرگردان ، به ساز مرگ رقصيدم
 از اين دوران آفت زا ، چه آفتها كه من ديدم
 سكوت زجر بود و مرگ بود و ماتم و زندان
هر آن باري كه من از شاخسار زندگي چيدم
 فتادم در شب ظلمت ، به قعر خاك ، پوسيدم
 ز بسكه با لب مخنت ،‌زمين فقر بوسيدم
 كنون كز خاك فم پر گشته اين صد پاره دامانم
 چه مي پرسي كه چون مردم ؟ چه سان پاشيده شد جانم ؟
 چرا بيهوده اين افسانه هاي كهنه بر خوانم ؟
 ببين پايان كارم را و بستان دادم از دهرم
 كه خون ديده ، آبم كرد و خاك مرده ها ، نانم
 همان دهري كه بايستي بسندان كوفت دندانم
 به جرم اينكه انسان بودم و مي گفتم : انسانم
 ستم خونم بنوشيد و بكوبيدم به بد مستي
 وجودم حرف بيجايي شد اندر مكتب هستي
 شكست و خرد شد ، افسانه شد ، روز به صد پستي
 كنون ... اي رهگذر ! در قلب اين سرماي سر گردان
 به جاي گريه : بر قبرم ، بكش با خون دل دستي
 كه تنها قسمتش زنجير بود ، از عالم هستي
 نه غمخواري ، نه دلداري ، نه كس بودم در اين دنيا
 در عمق سينه ي زحمت ، نفس بودم در اين دنيا
 همه بازيچه ي پول و هوس بودم در اين دنيا
 پر و پا بسته مرغي در قفس بودم در اين دنيا
 به شب هاي سكوت كاروان تيره بختيها
 سرا پا نغمه ي عصيان ، جرس بودم در اين دنيا
 به فرمان حقيقت رفتم اندر قبر ، با شادي
 كه تا بيرون كشم از قعر ظلمت نعش آزادي

ای آسمانها..!ستاره ها..!سیاره ها..!دیوارها..!

ای دیوارهای سینه شکافته لکبه محزون و فقیرم...!

به دادم برسید...؟

ورنه امشب مرگ به فریاد میرسد..!؟

من یک قطره اشکم...یک قطره اشک سر گردان ..که نمی دانم برای چکیدن دامن چه کسی را بگیرم؟؟

تنها تو میدانی ای خوب من ..ای مرغک رمیده از آشیان چشمه تن مر طوب من

تنها تو میدانی و این شیشه ساقی مرد شراب....

تنها تو میدانی که پیکر در هم شکته من امشب ...صندوق در بسته ی چند نامه بی مقصد است.

من یک نامه ام...سراپای وجود من یک نامه است که نمی دانم صاحبش کیست؟

امشب به فرمان همه سلول های ذهن خسته ام به کسی نامه مینویسم..اما دریغا..در بی کران احساس کران ناپذیرم

صدها ناشناس فریاد می زنندکه آن نامه نانوشته از آن من است..!!!!

آری بهترین راه همین است امشب می خواهم به خدا نامه بنویسم

شاید یک کفرنامه...شاید یک طرح سوال...شایدم یک التماس نامه

من آداب نامه نوشتن به خدا را نمی دانم..مقدمه چینی هم بلد نیستم

و همین اول میپرسم؟؟؟؟؟

خدایا چرا؟؟؟و چرا؟؟؟؟

تو که گفتی نامردمان در نزدت جایی ندارن!!!!

ولی چرا می دهی به آنها هر چه طلب میکنند؟؟؟

آنها که با خون مردم کاخها میسازنن و...آنها که ظلم می کنند..و از پرنده حق پرواز را می گیرند

از قناری حق خواندن ..از اسب حق دویدن...واز قو حق عاشق بودن؟؟؟؟؟؟

چرا با یک تغییر کوچک کفتر... کفتار میشود؟؟؟؟

خدایا تو چه خدایی که هر آنکه تو را بیشتر می طلبد..بیشتر او را پس میزنی...دور تر میشوی

به کدامین گناه قدرت پرواز را از پرنده اندیشه ام گرفتی...

چرا قانون جدایی را وضع کردی...ظالم

چرا دل را آفریدی که اسارت را به بار آورد

و هوس را که رسوایی؟؟؟؟؟

چرا باید در عین آزادی اسیر بود اسیر بند تن...؟؟؟

من چون تو خدایی نمی خواهم

تو روح مرا اسیر کردی اسیر عشق...و دلم را بند کردی با بند مهر

ودر آخر آزاد کردی از بند عشق ....وپاره کردی مهر را با هجر

و پیوندی دل و روحم را با غم...

آه خدایا چرا وبه کدامین گناه قانون جدایی را تصویب کردی

                
                         
 اگر عشق چيزيست فراتر ازتماسي ساده، كه هست

 گاه بس است چكيدن ناگاه شبنمي بردستت ازبرگ گلي

 ناگاه سرت گيج ميرود گويي رطل گراني زده اي با جاني عطشناك

اگر عشق هزار تويي ست پُر از آيينه هاي تابنده، كه هست

 من گام بر آستانش نهاده و داخل شده ام و

تا امروز   مسحور نور آيينه هاي آن راه خروج را نيافته ام.

                          نیست    

    خوکرده قفس را میل رها شدن

                          نیست 

      من با تمام جانم سر بسته و اسیرم

       باید که با تو باشم 

مـــا  اومــدیــم  مـــن  و  فـــریـــد  ایـــن  دفــعــه  بــا  هـــم

سلام

من اومدم بازم  اومدم سرتونو درد بیارم ولی  با  ایده های جدید

دیگه نمی خوام از  عشق بنویسم  می خوام از  این به  بعد خودم باشم   فقط  می خوام از  ای  به  بعد  با  خدام  حرف  بزنم

یکییم  این  که  اول  از  همه  خودمو  معرفی  میکنم

دیگه  دیر کردم  باید برم 

انشالله از  فردا  بازم  هستم  راستی  عیده  همتونم مبارک

همیشه  هم  آپ می کنم من  رفتم

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...
چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل گلی...
چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...
چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...
چون اب که هميشه پاک نميمونه...

نميخوام بگم که دوستت دارم...
چون منکه اصلا دوستت ندارم...
بلکه من عاشقتم...

چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...

         دیشب

               تمام خاطرات با تو بودن را دور ریختم

                             و

                          امروز

                   هر چه گشتم خودم را پیدا نکردم ...

اگه با تموم این خاطره ها
تو همین دفتر عشق جام بیزاری بعد اون دیگه نه من مال من
نه تو تکیه گاه این شکستگی
بیا عاشق بمونیم کنار هم
نگو از این نرسیدن خسته ام
نگو از این نرسیدن خسته ام ما به هم نمی رسیم آخر بازی همینه
آخر عشق دوتا خط موازی همینه
ما به هم نمی رسیم
من و تو مثل دو تا خط موازی می مونیم
که توی دفتر عشق اسیر شدیم
نرسیدیم به هم آخر شب
تو همون دفتر کهنه پیر شدیم
با هم و کنار هم روز ها گذشت
دستای من نرسیده به دست تو
می دونم که ما به هم نمی رسیم
اگه با شکست من شکست تو
اگه من بشکنم،تو بی خیال
بگذری و تنهام بذاری

غم دوری تو بر شیشه ی دل سنگ زند

اشک من باز به تار مژه ام چنگ زند

وقت هم بستری پر تپش عقربه هاست

نکند ساعت خوابیده ی شب زنگ زند

نگهم متنده به راه تو ودر دیده هنوز

نیست جا پای مهمی تا به شبنم رنگ زند

مهربان ! باز شکسته شده ناقوس دلم

من ندانم که که چه کس دشنه بر آونگ زند

تو بیا تا که بگویم ز سکوت و ز نسیم

و ز کویر نمکی کز تٌرک آهنگ زند

من به شهر تو ز دروازه ی صلح آمده ام

پس چرا چشم خمار تو دم از جنگ زند

گر بیافتاده -سحر- از نفس عیبش نکنید

که در انبوه پای قلم لنگ زند

اگر ديدي توي يه اتاق تاريكي ...؟! ديوارهاي دور و برت قرمزن! و از همه طرف خون مي ريزه! نترس! تو، توي قلب مني. 

من به غیر از تو نخواهم ،چه بدانی، چه ندانی

از درت روی نتابم ،چه بخوانی ،چه برانی

دل من میل تو دارد، چه بجوئی، چه نجوئی

من که بیمار تو هستم چه بپرسی ، چه نپرسی،

جان به راه تو سپارم ،چه بدانی، چه ندانی

می توانی به همه عمر دلم را بفریبی

ور بکوشی زدل من بگریزی نتوانی

دل من سوی تو آید بزنی یا بپذیری

بوسه ات جان بفزاید بدهی یا بستانی

جانی از بهر تو دارم ،چه بخواهی ،چه نخواهی

شعرم آهنگ تو دارد ،چه بخوانی ،چه نخوانی